Jan Pomiankowski

Jan Pomiankowski urodził się 17 lipca 1887 w Bochnia. Ukończył C.K. Gimnazjum w Bochnii i uzyskał tytuł doktora.

Podczas I wojny światowej pełnił stanowisko praktykanta konceptowego C.K. Namiestnictwa w Pilźnie, a 16 kwietnia 1917 został odznaczony Krzyżem Wojennym za Zasługi Cywilne III klasy.

Po odzyskaniu niepodległości w II Rzeczypospolitej wszedł do służby państwowej. W 1926 został przeniesiony ze stanowiska starosty w Dąbrowie na stanowisko starosty powiatu lubaczowskiego, a na początku 1927 na stanowisko starosty powiatu kolbuszowskiego. Tam pełnił funkcję prezesa zarządu ekspozytury powiatowej Polskiego Towarzystwa Opieki nad Grobami Bohaterów. Z Kolbuszowej w 1935 został przeniesiony na urząd starosty powiatu mościskiego, zamieniając się stanowiskami z Michałem Sienkiewiczem. Funkcję pełnił do stycznia 1936, gdy został mianowany radcą województwa lwowskiego w Urzędzie Wojewódzkim we Lwowie. Z okazji pożegnania starosty w Mościskach otrzymał tytuł obywatelstwa honorowego gmin miejskich i wiejskich powiatu mościckiego.

Z pracy we Lwowie we wrześniu 1937 został mianowany starostą powiatu brzozowskiego. Według Krzysztofa Hajduka urząd miał objąć w styczniu 1938. W październiku 1937 objął urzędowanie. Wiosną 1939 otrzymał honorowe obywatelstwo gminy Dynów.

Po wybuchu II wojny światowej w czasie kampanii wrze­siono 8 września 1939 ustąpił z urzędu w Brzozowie, po czym udał się do Lwowa. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez Sowietów i zamordowany przez NKWD.