Włodzimierz Antoni Kozubski
Biografia
Włodzimierz Antoni Kozubski urodził się 10 sierpnia 1880 roku w Bochni. Był polskim prawnikiem, profesorem Uniwersytetu Warszawskiego oraz członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.
Po zakończeniu gimnazjum w Nowym Sączu w 1899 roku podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim (do 1904), a następnie uzupełniał wykształcenie na uniwersytecie w Wiedniu (1904–1905). W 1905 na UJ obronił doktorat praw. W latach 1904–1906 pracował jako urzędnik w sądach w Krakowie, następnie został sędzią Prokuratury Generalnej w Wiedniu i urzędnikiem w Ministerstwie Komunikacji (do 1914).
Kierował akcją dla uchodźców wojennych przy Ministerstwie dla Galicji (1914–1916); w 1916 osiadł w Lublinie, gdzie został kierownikiem Biura Krajowego ds. Gospodarczych i Społecznych Generalnego Gubernatorstwa, wchodził w skład Zarządu Krajowej Rady Gospodarczej, pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komitetu Technicznego i komisarza Rady Nadzorczej Polskiej Centrali Handlowej oraz wykładał ekonomię polityczną na kursach Krajowego Komisariatu Cywilnego dla urzędników administracji.
Kariera naukowa: w 1923 habilitował się na Uniwersytecie Jagiellońskim na podstawie pracy Opieka nad kobietami w prawie rzymskim; został docentem w Katedrze Prawa Rzymskiego; w 1934 został docentem w Katedrze Prawa Rzymskiego Uniwersytetu Warszawskiego, dwa lata później profesor nadzwyczajny i kierownik tej katedry. W czasie II wojny światowej brał udział w tajnym nauczaniu, po wojnie powrócił do pracy na Uniwersytecie Warszawskim. W 1946 objął Katedrę Prawa Cywilnego, wraz z nominacją na profesora zwyczajnego. Prowadził aktywną działalność na rzecz odbudowania zniszczonego w czasie wojny domu profesorów uniwersytetu przy ulicy Wilczej; odszedł na emeryturę w 1950. Od 1947 był jednocześnie radcą prawnym Polskiego Banku Komunalnego. Dojeżdżał z Warszawy wykładać również na Uniwersytecie Łódzkim.
Zainteresowania naukowe obejmowały prawo rzymskie, prawo cywilne i prawo kanoniczne. Wraz z Rafałem Taubenschlagiem wydał Zbiór źródeł do rzymskiego prawa prywatnego (1931); przygotowali również tłumaczenie pracy Instytucje, historia i system rzymskiego prawa prywatnego Rudolfa Sohma (1925). Prowadził wieloletnie badania nad Corpus Iuris Civilis. Zajmował się zagadnieniami zasiedzenia na drodze publicznej oraz unieważnienia małżeństwa według prawa kanonicznego.
W 1947 został powołany na członka korespondenta Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 236–III–11).