Władysław Stanisław Leśniak
Biografia
Władysław Stanisław Leśniak urodził się 30 kwietnia 1897 w Bochni jako syn Bronisława i Antoniny z domu Hannerów. Był gimnazjalistą w Bochni i aktywnym członkiem Związku Strzeleckiego „Strzelec” oraz instruktorem harcerskim. W 1913 uczestniczył w zlocie skautingowym w Anglii.
W czasie I wojny światowej służył w Legionach Polskich, w V batalionie 5. Pułku Piechoty I Brygady. 19 maja 1915 został ranny pod Kozinkiem. Po wybuchu I wojny światowej służył w Legionach Polskich. Dalsze losy wojenne kontynuował w czasie wojny polsko-bolszewickiej, służąc w 5. Pułku Piechoty Legionów i 142. Pułku Piechoty. Dostał się do niewoli bolszewickiej 30 sierpnia 1920 i przebywał w niej do 15 marca 1921.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 872. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 13 pułk piechoty. W 1923 pełnił służbę w Komendzie Obozu Warownego Osowiec, pozostając oficerem nadetatowym 13 pp. W następnym roku został odkomenderowany na dwuletni kurs Oficerskiej Szkoły Topografów w Warszawie. 1 grudnia 1924 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 379. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1925, po ukończeniu kursu, został przeniesiony do Wojskowego Instytutu Geograficznego. 27 stycznia 1930 został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 roku i 4. lokatą w korpusie oficerów geografów. W 1935 został mianowany kierownikiem grupy topograficznej w Wydziale Triangulacyjnym WIG. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 2. lokatą w korpusie oficerów geografów. W tym czasie pozostawał nadal na stanowisku kierownika grupy topograficznej.
14 września 1939 Władysław Leśniak został przydzielony do Oddziału Służby Geograficznej przy Dowództwie Grupy Obrony Lwowa na stanowisko dowódcy oddziału. Wraz z większością wziętych do niewoli polskich oficerów, został aresztowany i osadzony w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez NKWD w Charkowie i pogrzebany w jednej z bezimiennych mogił zbiorowych w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 roku mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście starobielskiej pod nr 1915.
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło– decyzją nr 439/MON– mianował go pośmiertnie na stopień pułkownika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.