Władysław Kiernik
Biografia
Władysław Kiernik urodził się 27 lipca 1879 w Bochni. Był polskim politykiem i adwokatem związanym z PSL Piast.
W młodości działał w organizacji niepodległościowej Przebudzenie, uzyskał tytuł doktora prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1903 roku i prowadził kancelarię adwokacką w Bochni. Zaangażował się także w Bratnią Pomoc Czytelni Akademickich oraz inne organizacje edukacyjne. W 1903 wstąpił do PSL, a później brał udział w działaniach na rzecz powszechnego prawa wyborczego w Galicji i kampaniach do Rady Państwa i Sejmu Krajowego we Lwowie. Z czasem stał się jednym z liderów PSL Piast.
W czasie Wielkiej Wojny organizował powiatowy Komitet Narodowy, pełnił funkcję komisarza wojskowego Legionów Polskich i brał udział w likwidacji austriackich władz po 1918 roku. W II Rzeczypospolitej kierował ważnymi inicjatywami w PSL, pełnił funkcje publiczne, m.in. ministra spraw wewnętrznych w 1923 oraz ministra rolnictwa w 1925–1926. Był posłem na Sejm Ustawodawczy i na Sejm I–III kadencji.
Po zamachu majowym stał się jednym z głównych przeciwników sanacji i działał jako adwokat. W 1930 roku został aresztowany w Brześciu nad Bugiem i osadzony w twierdzy; po procesie brzeskim skazany na 2,5 roku więzienia, uciekł z Polski do Czechosłowacji. W 1939 powrócił do kraju i został tymczasowo przetrzymywany. W czasie wojny działał w PSL „Roch”; po wojnie pełnił wysokie funkcje w PSL w Polsce Ludowej, m.in. wiceprezesa NKW oraz prezesa Rady Naczelnej.
Zmarł 23 sierpnia 1971 w Warszawie. Uroczystości żałobne odbyły się na Powązkach, ciało przewieziono do Bochni, gdzie został pochowany.