Władysław Gargul
Biografia
Władysław Gargul urodził się 18 marca 1883 roku w Bochni. Był synem Józefa, przybyłego ze Śląska Cieszyńskiego, i Antoniny z Krzemieńskich. W 1897 roku, w wieku 14 lat, rozpoczął praktykę w krakowskim zakładzie Juliusza Miena, zdobywając uprawnienia zawodowe. Około 1903 roku prowadził filię zakładu w Bochni, stał się jego wspólnikiem, a następnie otworzył własny atelier przy Rynku (nr 350). Później otworzył filie w Zakopanem, Brzesku i Wieliczce. Był pionierem produkcji kart pocztowych bromosrebrnych i założył Pierwszy Krajowy Zakład do Produkcji Kart Pocztowych Bromosrebrnych w Bochni, za co otrzymał nagrody na Wystawie Fotograficznej w Wieliczce (1903) – drugi złoty i drugi srebrny medal.
Przed wybuchem I wojny światowej działał również w Wiedniu, prowadząc akcję na rzecz uznania artystycznego charakteru zawodu fotografa. 20 lipca 1910 roku uzyskał zatwierdzenie projektu uregulowania statusu zawodu. Około 1912 roku otrzymał honorowy tytuł „c. k. nadwornego fotografa”. W 1914 roku został powołany do armii austriackiej, a prowadzenie zakładu przejęła jego żona Janina z domu Kądziel. W 1918 roku przeniósł się do Wieliczki, zajmując się obsługą wycieczek odwiedzających kopalnię soli, co przyniosło mu uznanie jako jednego z najważniejszych fotografów dokumentujących Wieliczkę i jej zabytki. Dla usprawnienia pracy używał własnego wynalazku – przyrządu do automatycznego wykonywania masowych kopii odbitek, umożliwiając ponad 1000 sztuk w godzinę. Pierwsze odbitki powstały w 1919 roku. Gargul opatentował wynalazek i w 1925 roku zaprezentował go w Stanach Zjednoczonych, gdzie zainteresowanie wyraziła firma Eastman Kodak, która odkupiła patent. Inne wynalazki to elektryczny aparat do suszenia klisz, elektryczna płuczkarka do odbitek i elektryczny bęben do suszenia odbitek.
W 1926 roku ponownie wystąpił w obronie zawodu fotografa, gdy ministerstwo planowało jego likwidację. W latach 1933–1940 pełnił funkcję prezesa Cechu Fotografików w Krakowie. Nie zaprzestał działalności w okresie okupacji. W 1946 roku obchodził jubileusz 50-lecia pracy i otrzymał tytuł Członka Honorowego Cechu Fotografików w Krakowie (26 czerwca 1946). Zmarł 24 sierpnia 1946 roku i został pochowany na cmentarzu w Wieliczce. Jego zakład prowadziła druga żona, Zofia. Fotografie Gargula znajdują się m.in. w Muzeum Historii Fotografii im. Walerego Rzewuskiego w Krakowie, Muzeum Żup Krakowskich w Wieliczce i Muzeum im. Stanisława Fischera w Bochni.