Biografia
Stefan Schoengut-Strzemieński urodził się 19 listopada 1863 roku w Bochni. Po ukończeniu szkoły średniej w Tarnowie studiował na Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, uzyskując dyplom lekarski w 1887 roku. Następnie pracował w klinikach i szpitalach wiedeńskich, gdzie uzyskał specjalizację w otolaryngologii i publikował prace w tej dziedzinie.
W 1902 roku zasiadał w zarządzie Zachodnio-Galicyjskiej Izby Lekarskiej w Krakowie, do 1909 będąc sekretarzem. Podczas I wojny światowej działał w ramach Naczelnego Komitetu Narodowego, organizując pomoc sanitarną dla legionistów.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został działaczem władz naczelnych Izb Lekarskich, pełniąc funkcję wiceprezesa oraz przez ponad dwadzieścia lat stanowisko prezesa Izby Lekarskiej Małopolski Wschodniej w Krakowie. Uczestniczył w pracach nad ustawą o praktyce lekarskiej i ustroju Izb Lekarskich, w opracowywaniu kodeksu deontologicznego. Działał w Związku Lekarzy Polskich, Związku Lekarzy Kas Chorych, Samopomocy Lekarzy, Towarzystwie Lekarskim, Towarzystwie Lekarzy Polskich b. Galicji, Towarzystwie Otolaryngologicznym (którego był prezesem) oraz Towarzystwie Muzycznym (prezes, sam również rozwijał pasję muzyczną).
Pracował jako laryngolog we własnej praktyce lekarskiej oraz w Kasie Chorych. Działał społecznie. Jego żoną była Natalia Piepes-Poratyńska, córka Jakuba (aptekarza, posła, radnego Lwowa); miał synów Jerzego i Jana Kazimierza. Zmarł 7 listopada 1932 roku w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim w piramidalnym grobowcu według projektu Sylwestra Zabłockiego (kwatera V).
Zobacz pełny artykuł na Wikipedii