Stanisław Kępiński
Biografia
Stanisław Kępiński urodził się 11 listopada 1867 roku w Bochni. W młodości stracił rodziców. Rozpoczął naukę w gimnazjum w Bochni, a następnie kontynuował w CK III Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego w Krakowie, gdzie zdał maturę w 1885. W latach 1885–1889 studiował matematykę, fizykę i astronomię na Wydziale filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1890 roku uzyskał stopień doktora filozofii za pracę o równaniach różniczkowych rzędu 2-go. Dzięki stypendium Fundacji Klimkowskiego wyjechał do Getyngi, studiował pod kierunkiem F. Kleina i H.A. Schwarza.
W Krakowie habilitował się w 1892 na docenta matematyki, a po śmierci prof. Mariana Baranieckiego wykładał na Uniwersytecie jednocześnie ucząc w szkole realnej. W 1896 otrzymał nominację na profesora nadzwyczajnego. W 1899 objął katedrę matematyki w Politechnice Lwowskiej. W latach 1902/3, 1905/6, 1907/8 pełnił funkcję dziekana Wydziału Inżynierii, a w 1903/4 rektora szkoły Politechnicznej we Lwowie.
Popełnił samobójstwo w Zakopanem, gdzie przebywał celem poratowania zdrowia. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie. Miał żonę i trzyletnie dziecko. Jego dorobek naukowy obejmował także podręcznik równań różniczkowych ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb techników i fizyków (1907) oraz Wykłady matematyki: równania różniczkowe (1907).