Roman Wawrzyniec Vetulani

Roman Wawrzyniec Vetulani (1849–1906) był polskim nauczycielem filologii klasycznej i c.k. profesorem Gimnazjum w Sanoku. Urodził się w Bochni, był synem Michała Vetulaniego i Franciszki z domu Śliwińskiej, i pochodził z rodziny Vetulanich wywodzącej się z Toskanii.

Po ukończeniu wyższego gimnazjum we Lwowie studiował filologię klasyczną na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie. Reskryptem Wysokiego Prezydium Rady Szkolnej Krajowej z 22 sierpnia 1883 został przeniesiony ze stanowiska zastępcy nauczyciela II Gimnazjum we Lwowie na równorzędną posadę w C.K. Gimnazjum w Sanoku. 18 sierpnia 1884 mianowany nauczycielem rzeczywistym. W sanockim gimnazjum uczył filologii klasycznej, języka łacińskiego, języka polskiego, języka greckiego, gimnastyki oraz był kierownikiem zabaw i gier dla młodzieży.

W 1887 został zatwierdzony na stałe w zawodzie nauczyciela i otrzymał tytuł c.k. profesora. W sanockim gimnazjum prowadził zajęcia z łaciny, greki, języka łacińskiego oraz języka greckiego, a także wprowadzał i organizował przerwy oraz zabawy; był inicjatorem podręcznika wychowania fizycznego (1897/1898).

Angażował się w działalność społeczną: był członkiem i sekretarzem sanockiego gniazda Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, radnym miasta Sanoka, członkiem honorowym Macierzy Szkolnej Księstwa Cieszyńskiego (1898), a także członkiem Towarzystwa Filologicznego i Towarzystwa Szkoły Ludowej we Lwowie. Uczestniczył w Kongresie Pedagogów Polskich we Lwowie (1894) i działał w Towarzystwie Pomocy Naukowej w Sanoku.

Latem 1906 wyjechał do Zawoice w celu polepszenia zdrowia; zmarł 12 sierpnia 1906 w wieku niespełna 58 lat. Został pochowany 14 sierpnia 1906; podczas pogrzebu przemówienie pożegnalne wygłosił prof. Antoni Bielak z sanockiego gimnazjum.