Osias Hofstatter
Biografia
Osias Hofstatter urodził się w Bochnii w 1905 roku w rodzinie kupca Ben Syjon i gospodyni domowej z domu Biglajzen. W czasie I wojny światowej rodzina uciekła najpierw do Wiednia, a potem do Scheveningen w Holandii. W latach 1919–1920 studiował w Królewskim Gimnazjum we Frankfurcie, a w latach 1921–1938 mieszkał w Wiedniu, pracując jako handlowiec. Po Anschlussie w 1938 r. rodzina została aresztowana; dzieci uciekły, a rodzice trafili do Łodzi. Po zajęciu Polski rodzice zostali wysłani do obozów Dachau i Buchenwald, a kontakt z nimi urwał się. W listopadzie 1938 Ozjasz Hofstatter poślubił Annę Schebestową w Brukseli; para przeniosła się do belgijskiego obozu przejściowego Marneffe. Obóz ten został założony przez miejscowy komitet żydowski pomocy uchodźcom.
Po zajęciu Belgii przez nazistów w 1940 para została rozdzielona; Hofstatter został internowany w obozie Saint-Cyprien, a następnie w Gurs we Francji, a jego żonę przeniesiono do innego obozu koncentracyjnego. Brat i siostra Ozjasza znaleźli schronienie w Szwajcarii; w obozie Gurs otrzymywał od siostry farby i pieniądze na papier. Rysował scenki z życia codziennego i portretował współwięźniów. Po uwolnieniu brata i siostry ukrył się w pobliżu szwajcarskiej granicy. W sierpniu 1942 próbował przekroczyć granicę; został wówczas złapany. Przeszedł przez obozy pracy Eigel, Wald i Birmensdorf w Szwajcarii. W 1943 dzięki portretom i rysunkom, które wysyłał do Komitetu Służby Jednolitej w Genewie, został zwolniony i zezwolono mu na naukę w szkole artystycznej w Zurychu.
Po wojnie, w 1946 Hofstatter otrzymał wizę do Wiednia, wrócił do żony Anny i studiował w Akademii Sztuk Stosowanych. W 1948 para przeniosła się do Otwocka w Polsce, gdzie pracował jako grafik, współpracował z czasopismem Nowa Wieś oraz z Karolem Zbrzeźnym i Ireną Rybczyńską-Holland, a także uczył sztuk plastycznych. W 1949 miał swoją pierwszą indywidualną wystawę w Bazylei. Po dekadzie, w której para cierpiała z powodu trudności obiektywicznych i antysemityzmu, postanowili emigrować do Izraela. W 1957 roku małżeństwo osiedliło się w Holonie, a Ozjasz pracował jako stróż nocny. W 1971 jego prace zostały wybrane do reprezentowania Izraela na 11. Biennale w Brazylii. W 1970 przeszedł na emeryturę i przeniósł się do małego domu w Neve Itamar na obrzeżach Netanyi, gdzie poświęcił się malarstwu. Po pięciu latach para spotkała małżeństwo Wodzisławskich, którzy także byli ocalałymi z Holokaustu i miłośnikami sztuki; zaproponowali Hofstatterowi zamieszkanie w ich mieszkaniu w Ramat Gan, płacenie obrazami zamiast czynszu. Mieszkali tam do śmierci Anny; następnie Ozjasz przeniósł się do domu opieki w Ramat Gan, gdzie kontynuował tworzenie. Zmarł w Ramat Gan i został pochowany na cmentarzu w Herclijji obok żony. Hofstatterowie byli bezdzietni, a cały ich majątek przekazano Muzeum Sztuki Współczesnej w Herzliya.
Ozjasz Hofstatter był artystą zajmującym się filozofią i badającym istotę człowieka. Próbował wyrazić swoje wątpliwości i pytania na papierze, dlatego we wszystkich jego pracach postacie ludzkie pojawiają się samotnie lub w kompozycjach. Z powodu mroku i zniekształconej treści jego obrazów został sklasyfikowany jako artysta Holokaustu.