Mirosław Dzielski
Biografia
Urodził się w Bochnii 14 listopada 1941 roku, a dzieciństwo spędził w Bochni. W latach 1959–1966 studiował fizykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w Zakładzie Filozofii Nauk Przyrodniczych Instytutu Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego, z którym związany był do końca życia. W 1975 roku obronił doktorat.
Działalność publicystyczną rozpoczął na łamach krakowskiego Studenta na początku lat 70., wtedy też nawiązał kontakt z grupą krakowskich publicystów i filozofów tworzących rodzaj prywatnego klubu politycznego. W działalność opozycyjną włączył się w końcu dekady, publikując w pierwszym podziemnym piśmie liberalnym Merkuryusz Krakowski i Światowy (1979–1980), którego wydawcą był asystent Akademii Górniczo-Hutniczej Robert Kaczmarek, tekst Jak zachować władzę w PRL, w którym proponował komunistom zawarcie ugody na zasadzie rezygnacji z utopii socjalistycznej i wprowadzenia zasad liberalizmu ekonomicznego w zamian za pozostawienie im władzy politycznej. Wtedy też zaczął formułować koncepcję antykomunizmu twórczego, polegającego na stanowczej opozycji wobec ideologicznej utopii przy gotowości do politycznej ugody z reżimem. Ogłosił także na lamach Merkuryusza w 1979, pod pseudonimem Adolf Romański, manifest Kim są liberałowie?
Po powstaniu Solidarności, chociaż początkowo nie zamierzał się angażować w działalność związkową, w końcu roku 1980 został doradcą Komisji Robotniczej Hutników NSZZ Solidarność, w 1981 roku członkiem Sekcji informacji Zarządu Regionu Małopolski i redaktorem pisma Goniec Małopolski, a od lipca 1981 roku rzecznikiem prasowym Zarządu Regionu. W czerwcu 1981 roku z jego inicjatywy na Uniwersytecie Jagiellońskim założono Klub Inicjatyw Gospodarczych.
We wrześniu 1981 roku rozważany był jako kontrkandydat na stanowisko rzecznika prasowego I Krajowego Zjazdu Delegatów NSZZ Solidarność w Gdańsku. W stanie wojennym ukrywał się przez kilka tygodni, od marca 1982 roku współpracował z krakowskim pismem podziemnym 13 (potem 13), szybko został jego redaktorem naczelnym i głównym publicystą. Współpracował z konserwatywno-liberalnym kwartalnikiem Stańczyk.
Zaangażował się także w niezależną działalność edukacyjną, wygłaszając odczyty w kościołach i klasztorach. W 1984 współtworzył ze Stanisławem Stommą Klub Myśli Politycznej Dziekania i pełnił w nim funkcję wiceprezesa. Był inicjatorem prawicowego salonu politycznego i popularyzatorem idei tworzenia towarzystw gospodarczych, czego rezultatem stała się zarejestrowana w grudniu 1988 roku Akcja Gospodarcza, współtworzył Krakowskie Towarzystwo Przemysłowe. W 1987 roku został członkiem Prymasowskiej Rady Społecznej, gdzie opracowywał projekty fundacji na rzecz rozwoju polskiego rolnictwa. Od grudnia 1988 roku członek Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie. W styczniu 1989 roku wyjechał na stypendium do Stanów Zjednoczonych, z powodu choroby pozostał tam na leczeniu. Zmarł 15 października 1989 roku w Bethesda.
Opublikował m.in. Odrodzenie ducha. Budowa wolności, Liberalizm a chrześcijaństwo, Duch nadchodzącego czasu. Został pochowany na Cmentarzu Salwatorskim (sektor SC12, rząd 3, nr grobu 1). Pośmiertnie został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2007).