Marcin Franciszek Samlicki
Biografia
Marcin Franciszek Samlicki (1878-1945) był polskim malarzem i kolorystą związanym z Bochnią i Krakowem. Uczył się w Bochni, studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowniach Józefa Unierzyskiego i Józefa Mehoffera, a od 1908 brał udział w kursach krajobrazu organizowanych przez Jana Stanisławskiego. W czasie podróży odwiedził Wiedeń, Włochy, Monachium, Berlin, Brukselę i Antwerpię. W 1911 brał udział w wystawie Niezależnych, gdzie krytycy zwrócili uwagę na nowatorskie zastosowanie gry barw i światła. W 1912 wyjechał do Paryża, kontynuował naukę w Académie de la Grande Chaumière, poznając tajniki malarstwa dawnego i nawiązując kontakty z polskimi malarzami emigracyjnymi, takimi jak Olga Boznańska i Tadeusz Makowski. Podczas I wojny światowej został internowany w obozie na południu Francji dla osób legitymujących się austro-węgierskim paszportem. W 1928 powrócił do kraju i osiedlił się w Bochni. W 1931 był jednym z inicjatorów Grupy Dziesięciu (razem z Teodorem Grottem i Wlastimilem Hofmanem). Był współtwórcą kabaretu Zielony Balonik w Krakowie. Od 1936 był wykładowcą na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Zginął tragicznie tuż po zakończeniu II wojny światowej, rozjechany przez samochód żołnierzy radzieckich na ulicy Kazimierza Brodzińskiego w Bochni, gdzie dziś znajduje się obelisk poświęcony jego pamięci. Grób Samlickiego znajduje się na cmentarzu przy ulicy Orackiej w Bochni. Tworzył pejzaże olejne oraz grafikę, w tym drzeworyty i suchą igłę.