Kazimierz Ignacy Siemieński
Biografia
Kazimierz Ignacy Siemieński urodził się 28 czerwca 1898 w Bochni w rodzinie Władysława i Józefy z Kubasiewiczów. Był wnukiem powstańca styczniowego.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 4. Pułku Piechoty Legionów Polskich. Pod koniec wojny przebywał w Akademii Rolniczej w Dublanach. W listopadzie 1918 r. z plutonem Dublańczyków wziął udział w obronie Lwowa, a później walczył z bolszewikami.
1 czerwca 1921 pełnił służbę w Dziale Budowlano-Kwaterunkowym Dowództwa Okręgu Generalnego Kraków, a jego oddziałem macierzystym był 20. Pułk Piechoty. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1538. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał przydział w rezerwie do 30. Pułku Piechoty w Warszawie. W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Łódź Miasto II. Posiadał przydział do 14. Pułku Piechoty we Włocławku.
Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę jako nauczyciel. Ostatnio był profesorem Państwowego Gimnazjum Męskiego w Łodzi. Zmarł 20 sierpnia 1938 w Krakowie po dłuższej chorobie. Trzy dni później został pochowany w Radomsku.
Ordery i odznaczenia: Krzyż Walecznych dwukrotnie – 1922, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Niepodległości – 4 listopada 1933, Krzyż Obrony Lwowa z mieczami, Odznaka pamiątkowa „Orlęta”, Srebrny Medal Waleczności II klasy. 26 października 1936 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości ponownie rozpatrzył jego wniosek, lecz Krzyża Niepodległości nie przyznał.