Karol Ludwik Piotrowicz
Biografia
Karol Ludwik Piotrowicz był polskim filozofem i doktorem nauk filozoficznych, dyrektorem Biblioteki Polskiej Akademii Umiejętności (PAU) oraz członkiem Zarządu Głównego Towarzystwa Historycznego i POW.
Urodził się 23 października 1901 roku w Bochnii. Był synem Sebastiana i Marii z domu Mrugacz. Działał w Polskiej Organizacji Wojskowej, a od 1918 roku służył w Wojsku Polskim, biorąc czynny udział w działaniach wojennych 1918–1921 jako żołnierz w 44. pułku piechoty, 123. pułku piechoty oraz 31. pułku piechoty. Po przejściu do rezerwy ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Szkołę Podoficerów Zawodowych Piechoty. W dwudziestoleciu międzywojennym był między innymi dyrektorem Biblioteki PAU oraz członkiem Zarządu Głównego Towarzystwa Historycznego. Przed wyborami do Rady Miasta Krakowa w 1938 został sekretarzem Prezydium Polskiego Bloku Katolickiego.
Był przydzielony do 20. pułku piechoty Ziemi Krakowskiej. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 50. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty.
Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę w 1939 dostał się do niewoli sowieckiej i był przetrzymywany w obozie w Starobielsku. Na terenie obozu wygłaszał odczyty dla innych osadzonych jeńców. Wiosną 1940 został zamordowany przez NKWD w Charkowie i pogrzebany w bezimiennej, zbiorowej mogile w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod poz. 2582.
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło – decyzją nr 439/MON – mianował go pośmiertnie na stopień kapitana. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Upamiętnienie: Dąb Pamięci zasadzony w jego rodzinnej Bochni przy drodze KN2. Poświęcono mu również materiał multimedialny z cyklu „Epitafia katyńskie”, opracowany przez Media Kontakt i Radę Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.