Gejza Bukowski von Stolzenburg
Biografia
Gejza Bukowski von Stolzenburg urodził się 28 listopada 1858 w Bochni jako syn polsko‑węgierskiego małżeństwa. Ukończył szkołę ludową i gimnazjum w Bochni, gimnazjum wyższe w Cieszynie, gdzie w 1877 zdał maturę. Po ukończeniu liceum w latach 1877–1885 studiował nauki przyrodnicze na Uniwersytecie Wiedeńskim pod kierunkiem prof. Eduarda Suessa i prof. Melchiora Neumayr’a.
W ramach pracy doktorskiej zajmował się utworami jurajskimi okolic Częstochowy. W latach 1885–1888 Bukowski był asystentem u prof. Neumayra w Katedrze Paleontologii Uniwersytetu Wiedeńskiego. W 1887 ukazała się jego obszerna monografia paleontologiczno-stratygraficzna na temat osadów jurajskich okolic Krakowa, Częstochowy i Wielunia. Pod wpływem Neumayra poświęcił się badaniom w rejonie Morza Śródziemnego na wyspach Rodos, KasssosiArmathia oraz w Azji Mniejszej, w rejonie jezior Ejerdir, Beisheher, Aksheheri wBuldur, w 400 km pasie międzyBabadagiemaKonyą.
W latach 1889–1918 był pracownikiem naukowym Geologische Reichsanstalt w Wiedniu, gdzie się wykazał jako geolog, paleontolog i kartograf. Najpierw pracował jako praktykant, po czterech latach został asystentem 9. rangi, w1897 adiunktem, w1900 geologiem, a w1902starszym geologiem. W latach 1889–1892prowadził badania utworów krystalicznych i paleozoiku w Sudetach Morawskich (obszary: wówczas Mährisch-Neustadt i Schönberg, obecnie Uničov i Šumperk, na północny zachód od Ołomuńca). Ich wynikiem była mapa w skali 1:75.000, wydana w1905. Od1891był członkiem Komisji FizjograficznejAkademii Umiejętnościw Krakowie.
Od1893, aż do wybuchu pierwszej wojny światowej pracował w południowych rejonach państwa austro-węgierskiego: w południowejDalmacji(obecnieCzarnogóra). W1903opublikowałBlatt Budvaszczegółowej mapy geologicznej południowej Dalmacji, w skali 1: 25.000. ArkuszeSpizza NordiSpizza Südzostały wydane w1909. Po wybuchu pierwszej wojny światowej Bukowski opracowywał swoje obserwacje geologiczne w Wiedniu. W1917rezultaty jego prac opublikowano jakoBlatt Ragusa(dziśDubrownik) mapy szczegółowej w skali 1:25.000. Za swoje zasługi został mianowany w1916Oberbergrat (starszy radca górniczy).
Powrót do Polski
W1919Bukowski przeniósł się do Bochni. W latach 1919–1926pracował na stanowisku geologa w Oddziale Ropy Naftowej i Złóż Soli wPaństwowym Instytucie Geologicznym. Wydał mapęGeologische Detailkarte der subkarpatischen Zone von Bochniaw skali 1: 25.000 z komentarzami. Było to podsumowanie ostatnich jego prac terenowych. W1925Geologische Bundesanstalt w Wiedniu mianowała Bukowskiego członkiem korespondentem.
Na emeryturę przeszedł w 1926. Nadal pracował w Bochni i publikował prace naukowe na temat swoich wczesnych badań w południowej Dalmacji i w Azji Mniejszej. Bibliografia jego prac obejmuje 64 pozycje. Był uznanym i cenionym[według kogo?] autorytetem z zakresu geologii w skali światowej. Utrzymywał kontakty naukowe i przyjacielskie zKiepertemiLeonardem Jaczewskim. NazwiskiemBukowskioznaczono szereg skamieniałości, m.in. z jury okolic Częstochowy: Cardioceras Bukowski Maire, Taramelliceras bukowski Siemiradzki, Hecticoceras bukowskii Bonarelli iMacrocephalites bukowskiRóżycki.