Gabriel Laub
Biografia
Gabriel Laub (ur. 24 października 1928 w Bochnia, zm. 3 lutego 1998 w Hamburgu) był polsko-czesko-niemieckim pisarzem, publicystą, dziennikarzem i satyrykiem żydowskiego pochodzenia.
Wychowywał się w Krakowie. Po wybuchu wojny jego rodzina uciekła do Lwowa, stamtąd została deportowana do Uzbekistanu. W 1946 roku powrócił do Polski.
Po zdaniu matury w Krakowie przeprowadził się w 1948 do Czechosłowacji, uzyskując w tym samym roku obywatelstwo czechosłowackie. W Pradze studiował nauki społeczno-polityczne. Pracował jako dziennikarz.
W 1968 wyemigrował do Niemiec, zamieszkał w Hamburgu, pisząc odtąd w języku niemieckim. W 1976 został prezydentem PEN emigracyjnych pisarzy niemieckojęzycznych.
Zmarł w Hamburgu wskutek długotrwałej choroby nowotworowej. Został pochowany w Izraelu obok grobu swoich rodziców.
Cenione są jego aforyzmy, nawiązujące do aforystykiJ.S. Leca. Aforyzmy Gabriela Lauba są utrzymane w pesymistycznej tonacji, ale ten pesymizm nie jest celem samym w sobie, a poprzez groteskowe wyolbrzymienie ma doprowadzić czytelnika do poznania dobra. Jako satyryk komentował otaczającą go rzeczywistość z pozycji antydoktrynalnych, krytykując zarówno lewicowe, jak i prawicowe ideologie. Pisał też powieści. Tłumaczył na język niemiecki utwory polskich, słowackich i rosyjskich (m.in.Solżenicyna). Przyswoił literaturze niemieckiej utworyHavlaiNałkowskiej. Był autorem scenariuszy filmowych.
Wybrane utwory
Der Aufstand der Dicken(1963) Verärgerte Logik(1969) Alle Macht den Spionen(1968) Erlaubte Freiheiten(1975) Denken erlaubt(1977) Gespräche mit dem Vogel(1984) Denken verdirbt den Charakter(1984) Unordnung ist das ganze Leben.(1992) Entdeckungen in der Badewanne(1987) Dabeisein ist nicht alles(1989)