Ewa Maria Kulik-Bielińska
Biografia
Ewa Maria Kulik-Bielińska urodziła się w Bochni. W latach 1976–1980 studiowała filologię angielską na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie; absolwentką tego kierunku została w 1987 roku.
W latach 1977–1980 była rzeczniczką krakowskiego Studenckiego Komitetu Solidarności, prowadziła bibliotekę publikacji drugiego obiegu, była też współorganizatorką wykładów Uniwersytetu Latającego. Na początku 1979 została redaktorką niezależnego pisma studenckiego Indeks.
W 1980 przeniosła się do Warszawy. Po aresztowaniu w sierpniu Jacka Kuronia zamieszkała w jego mieszkaniu i prowadziła Biuro Informacyjne, odbierając doniesienia o strajkach i przekazując je zachodnim agencjom prasowym.
We wrześniu 1980 została członkinią NSZZ Solidarność. Redagowała biuletyn informacyjny Solidarności Regionu Mazowsze, a następnie czasopismo Niezależność, od marca 1981 została sekretarzem redakcji tego pisma. Po wprowadzeniu stanu wojennego ukrywała się, organizując struktury podziemnej Solidarności. Była czołową współpracowniczką, a później członkinią Regionalnej Komisji Wykonawczej NSZZ Solidarność Region Mazowsze i Tymczasowej Komisji Koordynacyjnej. Razem z Helą Łuczywo i Zbigniewem Bujakiem współorganizowała ogólnokrajową centralę podziemia, była m.in. główną opiekunką ukrywających się działaczy.
Od 27 października 1982 była rozpracowywana przez Wydział III-2 Komendy Stołecznej Milicji Obywatelskiej (kryptonim Mała/Ewa).
Została aresztowana w maju 1986, była przetrzymywana w Areszcie Śledczym Warszawa-Mokotów. Została zwolniona we wrześniu tego samego roku na mocy amnestii. Została następnie członkinią jawnej już RKW Mazowsze. W latach 1988–1989 w ramach stypendium przebywała na Uniwersytecie Bostońskim. Po powrocie do Polski prowadziła biuro korespondenta dziennika The Independent w Polsce (1989–1991).
W okresie III RP zaangażowana w działalność organizacji pozarządowych i branżowych, takich jak Stowarzyszenie Tłumaczy Polskich (od 1992), Polski PEN Club (od 1995, w latach 1997–1999 członkini zarządu), Stowarzyszenie Pisarzy Polskich (od 1996), Rada Działalności Pożytku Publicznego (członkini w czasie I kadencji jako przedstawicielka trzeciego sektora) oraz Forum Darczyńców. Od 2000 zajmowała stanowisko dyrektora ds. informacji i rozwoju w Fundacji im. Stefana Batorego. W 2010 powołana na dyrektorkę tej fundacji, którą to funkcję pełniła do 2025. W 2014 została prezesem European Foundation Centre. Weszła też w skład Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego.
Życie prywatne
Żona Konrada Bielińskiego.