Elżbieta Ciechanowska
Biografia
Elżbieta Ciechanowska urodziła się 18 listopada 1875 w Bochnia jako córka inżyniera Wiktoryna i Florentyny ze Schwarzów. W młodości spędziła lata w Bochni i we Lwowie, a w 1883 r. po śmierci ojca przeniosła się z matką i rodzeństwem do Krakowa, gdzie zdała maturę i kontynuowała naukę w Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego, kształcąc się w klasie harmonii pod kierunkiem Władysława Żeleńskiego.
Po uzyskaniu dyplomu podjęła pracę jako urzędniczka pocztowa. Od 1905 należała do Stowarzyszenia Urzędniczek Pocztowych Galicyjskich. Była współinicjatorką powstania Towarzystwa Budowlanego Urzędniczek Pocztowych, a następnie, wraz z Władysławą Habicht i Zofią Kolpą, członkinią pierwszego zarządu spółdzielni. W 1914, po zakończeniu budowy domu Towarzystwa przy ul. Sołtyka 4, zamieszkała w nim, dzieląc położone na III piętrze mieszkanie nr 26 z Władysławą Habicht. Kobiety mieszkały razem przez kolejne ponad 30 lat, a ich relacja jest obecnie odczytywana w kontekście małżeństwa.
Poza pracą zawodową i społeczną Ciechanowska zajmowała się pisaniem poezji i prozy. Większość twórczości stanowią fraszki i wierszowane zagadki. W 1928 wydała dramat Antrakt, w 1935 tomik poezji Wiersze niemodne, a w 1938 esej Kilka prostych uwag o Wyspiańskim. Posługiwała się pseudonimami: E.C., E.C. Dulska, E. Cedulska. W zbiorach archiwum Spółdzielni Mieszkaniowej im. Władysławy Habicht zachowały się rękopisy nieopublikowanych fraszek Ciechanowskiej.
Zmarła 29 kwietnia 1948 w wieku 72 lat. Została pochowana w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Rakowickim.