Edward Bielewicz
Biografia
Edward Bielewicz urodził się 16 września 1948 w Bochni, dorastał w Nowym Wiśniczu. Jego pierwszym piłkarskim klubem był Górnik Rybnik, który w 1964 został wchłonięty przez ROW Rybnik. W barwach ROW zadebiutował wiosną 1968 i pomógł w awansie do ekstraklasy. W sezonie 1968/69 rozegrał w najwyższej klasie sześć meczów. Następnie przeniósł się do Hutnika Nowa Huta, gdzie spędził pięć lat, będąc przez pewien czas kapitanem zespołu. W pierwszej połowie lat 70. XX wieku reprezentował Polskę w zespole U-23 oraz w młodszych kategoriach wiekowych. Reprezentował Polskę m.in. na ME U-23 w roku 1974, gdzie zdobył brązowy medal Europy.
Po spadku Hutnika do III ligi, w 1974 trafił do pierwszoligowej Stali Mielec, z którą osiągnął największe sukcesy. W 1975 mielczanie zdobyli tytuł mistrza Polski, a w kolejnym sezonie wygrali ligę, osiągali finał Pucharu Polski (który przegrali ze Śląskiem Wrocław 0:2) i doszli do ćwierćfinału rozgrywek Pucharu UEFA, odpadając z Hamburger SV (1:1, 0:1). Jesienią 1976 wystąpił w dwumeczu Pucharu Europy z Realem Madryt (1:2, 0:1). Barwy Stali bronił w I lidze 52 razy. Wiosną 1977 przeniósł się do trzecioligowej Cracovii, z którą w kolejnym sezonie awansował do II ligi. W zespole tym w ciągu czterech lat rozegrał blisko sto spotkań, tracąc miejsce w składzie latem 1980.
W 1981 przeniósł się do Stanów Zjednoczonych, gdzie przez dwa lata występował w polonijnym klubie White Eagle SC z Detroit. Jego zespół awansował do pierwszej ligi stanowej, dwukrotnie wygrał też Puchar Michigan. Piłkarską karierę Bielewicz zakończył w Grębałowiance Kraków, w której słynął z doskonałego wykonywania stałych fragmentów gry, a z którą uzyskał dwie promocje do ligi okręgowej. W drugiej połowie lat 90. XX wieku występował jeszcze w Sparcie Skrzeszowice.
Wiosną 1986, będąc jeszcze czynnym zawodnikiem, prowadził jako trener zespół Grębałowianki i awansował z nim do ligi okręgowej. Później pracował jako masażysta w Cracovii, a w latach 1992–1993 asystował trenerowi Lucjanowi Franczakowi. W latach 1994–1999 jako trener odnowy był członkiem sztabu Hutnika Kraków, szkolił też klubowych trampkarzy. Prowadził wiele drużyn niższych klas w regionie krakowskim, m.in. Spartę Skrzeszowice, Słomniczankę Słomniki, Partyzanta Dojazdów, Grębałowiankę, Szreniawę Nowy Wiśnicz, Sokół Kocmyrzów, JKS Zelków, Raba Dobczyce i KS Wróżenice.
13 stycznia 2020 na boisku pod balonem na os. Kalinowym w Krakowie, którego był opiekunem, dostał zawału serca. Przewieziono go do szpitala, gdzie zmarł; miał 71 lat. Zostawił żonę i córkę.