Antoni Hajdecki
Biografia
Antoni Hajdecki urodził się 1 października 1927 roku w Bochni. W latach 1946–1950 uczęszczał do Państwowego Liceum Technik Plastycznych w Zakopanem, a następnie studiował na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w pracowniach Franciszka Kalfasa, Stanisława Popławskiego i Xawerego Dunikowskiego. Dyplom uzyskał w 1956 roku.
W latach 1956–1991 był związany z macierzystą uczelnią, gdzie pełnił funkcje pedagoga. W 1977 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Był prorektorem ASP (1969–1978, 1987–1990) i współzałożycielem grupy MARG (Malarstwo, Architektura, Rzeźba, Grafika).
Od 1948 roku należał do PZPR. W latach 1982–1987 był przewodniczącym Komisji Kultury i Sztuki Rady Narodowej m. Krakowa. W latach 70. był prezesem Krakowskiego Oddziału Związku Polskich Artystów Plastyków.
Pochowany został na cmentarzu Komunalnym w Bochnia przy ul. Orackiej. Rzeźbił w kamieniu, drewnie, metalu i ceramice, tworzył formy figuralne, dekoracyjne i abstrakcyjne, a także autorem pomników, rzeźb plenerowych i mozaik architektonicznych.
Wybrane realizacje obejmują m.in. Popiersie Władysława Szafera w Krakowskim Ogrodzie Botanicznym (1975), Pomnik Czynu Zbrojnego Proletariatu w Krakowie (1986), reliefowy portret Jana Kochanowskiego na pomniku w Krakowie (1974), popiersie z brązu Marii Konopnickiej (1986) oraz Pomnik Iwana Koniewa w Krakowie (1987, zdemontowany w 1991 roku).
Miasto Kraków podarowało statuę marszałka Iwana Koniewa obwodowi Kirowskiemu, a Hajdecki komentował te fakty w wywiadach, które później komentował zespół Piwnicy pod Baranami.